Onder hypnose – Janneke deelt haar ervaring

Drie mogelijke onderwerpen had ik om aan te dragen voor de hypnose-sessie.
Drie onderwerpen waarvan ik er eentje moest kiezen voor deze uitprobeer-sessie. In de auto benoemde ik ze alle drie hardop. En toen ik Soest binnenreed, voelde ik welke het moest worden. De raarste. Degene die ik het moeilijkst uit kon leggen.

Rijden door de plaats van je jeugd blijft een soort teletijd-machine. Met volle kracht doken de herinneringen van alle kanten op. Vooral hele mooie trouwens. Opgroeien vond ik lastig, maar Soest zelf is altijd goed voor mij geweest. Nu voelt het als een oude, nog altijd goed uitziende, veilige vriend die het leuk vindt om mij terug te zien. En het was leuk om nu door dat décor te rijden met het idee dat ik er iets niet-leuks achter mocht laten.

Barbara woont op het Kerkpad-Zuidzijde. Een idyllisch weggetje, alleen toegankelijk voor bestemmingsverkeer. Ik reed langs het huis van klasgenootje S., die tot mijn verbazing niet op de schommel in de voortuin zat. Die hele schommel was trouwens ook weg. Raar.

Eenmaal in haar praktijkruimte, konden we van start. Ik legde mijn ‘rare case’ voor: ik hou heel erg van thuis zijn en er is ook een verlangen naar dingen buitenshuis doen. Maar op het moment dat zo’n afspraak nadert, of het nou werk is of iets sociaals, dan word ik fysiek beroerd. Het kan van alles zijn: hoofdpijn, misselijk, extreem moe, allergieaanval… Het voelt als een uiting van mijn lichaam die het midden houdt tussen paniek en een grote druk die ik ervaar. Dit alles gaat ook weer weg vanaf het moment dat ik onderweg ben, maar die onrust en het niet lekker voelen, kan soms al dagen van tevoren beginnen en bouwt zich op tot aan het werkelijke vertrek. En dat is dus altijd heel onprettig.

Barbara stelde mij wat vragen om goed helder te krijgen hoe het zit. De reden kon ik wel aangeven; ik móest vroeger veel, waarvan ook veel tegen mijn zin. En er waren dingen bij die niet goed voor me waren. Het extreemste voorbeeld was dat mijn moeder mij als kind eens naar het buitenland heeft gestuurd zonder enig overleg. Ineens stond er een koffer en werd ik in een bus naar Duitsland gezet. In die bus werd ik ook ziek. Verzetten kon niet en ik ben dus maar gestopt met bewust te voelen. Maar die onderdrukte gevoelens, komen nu dus sterk omhoog doordat het lichaam zegt dat het onveilig is om ergens heen te gaan. Ik kan heel hard tegen mezelf zeggen dat er niks aan de hand is en dat het leuk is om bij vrienden te gaan eten, maar dat helpt dus niet.Hypnose ervaring mindenergy

Barbara legde uit dat dit idd een programmering in de onderbewuste laag is en daar kom je met je mentale laag niet bij. Ze vroeg nog wat door en peilde toen: ‘Gaat dit over de angst voor een tekort aan veiligheid?’

Poeh, alleen die formulering bracht al tranen in mijn ogen. ‘Ja!’, zei ik. ‘Dat is het! Een angst voor een tekort aan veiligheid.’ Ik merkte hoe belangrijk taal dan ook weer is. Dat het al heel veel doet wanneer datgene waar je al tientallen jaren last van hebt, kernachtig wordt uitgedrukt met precies de juiste woorden. Magisch gevoel, alsof je ‘het’ ineens in handen hebt en er iets mee kunt gaan doen. Taal bleek, volgens Barbara, ook essentieel in de behandeling.
‘Als ik je straks onder hypnose breng, moet ik ook de goede woorden gebruiken. Anders is er een kans dat je er weer uitschiet.’
Klonk logisch voor mij.

Al voordat de hypnose begon, liet Barbara me even contact maken met mijn ‘innerlijke kind’. Dat ging verrassend makkelijk. Ik zag het beeld van een struikje dat vanaf een jaar of 3, 4 jaar van boven afgeknipt is. Nieuwe takken werden allemaal 1 kant op geleid, maar mochten niet omhoog. Ik voelde een sterke nieuwsgierigheid naar hoe de struik eruit had gezien als dat anders was gegaan. Barbara vroeg wat de kleine ik daarover kon zeggen. Nu dook er een hele oude foto op. Ik ben een klein meisje dat soort van verkleed is. Ze draagt een diadeem en een brilletje en een aparte ketting en ze heeft een tasje bij zich en je ziet aan alles dat ze zich prima vermaakt. Sterker nog: dit ben ik ten voeten uit. Doordat het nog in ons eerste huis was, wist ik dat ik toen 3 jaar oud was. Het ontroerde me enorm dat juist die foto nu opdook.

Met dat beeld in mijn hoofd ging ik op de speciale, comfortabele hypnose-stoel zitten. Dekentje erover en glaasje water erbij en daar gingen we: achterover, in de super-relax-stand. Dat was ook de stand die Barbara ín mij zocht. Dieper en dieper en dieper praatte ze mij. En steeds als ik dacht: ik kan niet dieper, bleek er toch nog een verdieping onder te zitten. Daar ontmoette ik die kleine verkleed-koningin weer.

Er ontstond een samenzijn. Het diepe verlangen van de kleine ik was vooral om ‘met rust gelaten te worden’. Ze was druk aan het spelen en uitdrukken en toen ineens ook aan het tekenen. Maar dat was – hoe bijzonder – aan de eettafel in mijn huidige huis. Steeds had ik het gevoel dat ik er alleen bij mocht zijn. Niet aankomen, niet storen, gewoon ernaast zitten en laten voelen: ik ben er en alles wat je doet is goed. Totdat ze ineens opkeek en zag dat er vogels door het huis vlogen. (Wat in het echt ook zo is.) Dat vond ze wat. Geweldig! Ze stond op en holde wat achter de vogels aan, die dat ook weer als een spelletje zagen. En ik zag waarom ze er zo verrukt over was: ze waren vrij! Ik liet die vogels vrij! Op dat moment zei Barbara: ‘Voel hoe de veiligheid die je creëert voor de kleine jij, ook vrijheid betekent.’ Ik dacht: alles klopt hier, helemaal. En ik focuste me op dat gevoel van veiligheid en vrijheid, veiligheid en vrijheid, veiligheid en vrijheid. Barbara versterkte dat gevoel nog door het ook te herhalen en een trillende stemvork tegen mijn borstbeen te houden. Dat deed ze een aantal keer. Het voelde sensationeel, alsof de energie die hoorde bij veiligheid en vrijheid door mijn hele wezen heentrilde. Daarna mocht ik na een 5, 4, 3, 2, 1 weer mijn ogen opendoen. Ik weet vrij zeker dat ik niet gedanst heb als een kip 😉

Of het gaat werken, zal de toekomst uitwijzen. Er staan gelukkig heel wat afspraken gepland. Dus binnen een week of twee moet ik het wel weten.

Maar ik kan in elk geval zeggen dat Barbara mij hier heel prettig doorheen loodste en duidelijk deskundig is in wat ze doet. Doordat ze precies op het juiste moment begon over veiligheid en vrijheid, denk ik dat ze haar werk ook heel intuïtief benadert, wat ik altijd een grote dikke plus vind.

Dus wat mij betreft: een aanrader voor iedereen die met een programmering rondloopt waar-ie van af wil.

Janneke Leber

(bericht is van Facebook overgenomen – datum 22 januari 2024)

Update 20 maart 2024:
We zijn nu een maandje of 2 na de hypnose die ik bij jou mocht ondergaan. En ik wil je even laten weten dat ik echt merk dat ik minder moeite heb om het huis te verlaten. Dat enorme opzien tegen met misselijke gevoelens en zo, dat is er niet meer. Ik heb natuurlijk wel eens geen zin, maar dat is toch wat anders.  😉
Dus daar ben ik superblij mee!

* * *
Meer leuks lezen van Janneke: Het Ministerie van Spirituele Zaken (nieuwste boek) of Dooie boel hier (haar eerste boek) Beide erg leuk om te lezen! Ook verkrijgbaar bij Bol.